Αυτό σαν ιδέα υπάρχει αρκετό καιρό με την χρήση card splitter, αλλά αυτά είχαν τοπική εμβέλεια δηλαδή δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν το πολύ τα 300μ και απαιτούσαν καλώδια σύνδεσης μεταξύ των δεκτών.

Έτσι ξεκίνησε ένα νέο πειρατικό παιχνίδι σε καθαρά ερασιτεχνικό επίπεδο στην αρχή.  Δηλαδή μερικοί φίλοι και γνωστοί έκαναν μια μικρή ομάδα και μοίραζαν τις συνδρομές που είχαν.  Με τον καιρό το παιχνίδι χόντρυνε και οι φίλοι έβαζαν φίλους και αυτοί τους φίλους τους με αποτέλεσμα οι ομάδες αυτές να γίνονται όλο και μεγαλύτερες και με μεγαλύτερες απαιτήσεις: περισσότερα κανάλια, περισσότερα πακέτα.  Έτσι ξεκίνησε η διάθεση πειρατικών συνδρομών (!) δηλαδή οι πελάτες για να συνδεθούν σε μιά ομάδα που μοιράζει κάρτες έδιναν κάποιο αντίτιμο, συχνά πολύ χαμηλότερο από την επίσημη συνδρομή.  Ενδεικτικά αναφέρω ότι για 3 πακέτα ζητάνε περίπου 200 ευρώ το χρόνο.

Για να υπάρχει η μυστικότητα και η εχεμύθεια με σκοπό την προστασία και του πειρατή αλλά και του πελάτη, τα χρήματα αυτά περνάνε από χέρι σε χέρι χωρίς καταθέσεις σε λογαριασμούς τραπεζών ή άλλων ηλεκτρονικών συναλλαγών που μπορούν να ανιχνευθούν.  Ακόμα για να εξαλειφθεί η πιθανότητα να βρεθεί ο server – που πρέπει να έχει σταθερό IP για να τον βλέπουν οι πελάτες – διάφορα τεχνάσματα εφευρέθηκαν.

Στην αρχή οι server ήταν σε χώρες «ανεκτικές» σε τέτοια θέματα, όμως όταν άρχισαν να πληθαίνουν οι πελάτες, οι server έπρεπε να είναι πιο κοντά στην πελατεία.  Όπως είναι γνωστό το κάθε τι στο internet μπορεί να καταγραφεί και να ανιχνευθεί και αργά ή γρήγορα να βρεθεί η τοποθεσία του, έτσι οι πειρατές σκέφτηκαν τρόπους να μην αφήνουν ίχνη σε περίπτωση που ανακαλυφθεί ο server.

Οι server λοιπόν τρέχουν secure – encrypted linux σε μηχανήματα που δεν έχουν σκληρούς δίσκους.  Δηλαδή το μηχάνημα μπουτάρει από CD-ROM και όλο το λειτουργικό τρέχει στην μνήμη RAM.  To CD-ROM αφαιρείται από το μηχάνημα και έτσι ο server, αν κάποιος τον βρει, να μην έχει καταγεγραμμένα στοιχεία ούτε για το πρόγραμμα που τρέχει ούτε για τους πελάτες που είναι κείνη την ώρα επάνω.  Ως γνωστό ότι τρέχει στην RAM χάνετε μόλις διακοπεί το ρεύμα.

Οι server αυτοί κρατάνε πολλές φορές μέχρι και 8 επίσημες συνδρομητικές κάρτες, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αποδεικτικά στοιχεία.  Για να μην βρεθούν οι κάτοχοι αυτών των καρτών, αυτές κόβονται ώστε να μην φαίνονται τα στοιχεία από το πλαστικό της κάρτας και τα τσιπάκια τοποθετούνται σε μία ειδική βάση που τα καταστρέφει περνώντας υψηλή τάση αν κάποιος παραβιάζει την πόρτα του server.  Φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά.

Οι εταιρίες (providers) που βλέπουν τις συνδρομές τους να μειώνονται ετοίμασαν αντίμετρα για να σταματήσουν ή να περιορίσουν το φαινόμενο του card sharing.  Μια σειρά από μέτρα έχουν σκοπό να περιορίσουν ή και να σταματήσουν τη μορφή αυτής της πειρατείας.

Έτσι μείωσαν τον χρόνο που ο δέκτης ζητάει απάντηση από την κάρτα και στις νέες κάρτες αύξησαν τον χρόνο που βγαίνει η απάντηση, με αποτέλεσμα να μένει πολύ λίγο κενός χρόνος για να ρωτήσουν την κάρτα πολλοί δέκτες. Απλό τρικ που έκανε αρκετά συστήματα card sharing να υποφέρουν από διακοπές και κολλήματα.  Με αυτό το τρικ βέβαια επηρεάστηκαν και μερικοί δέκτες που δεν ήταν πάνω σε card sharing κάτι που διορθώθηκε με αναβάθμιση. Όμως καμία αναβάθμιση δεν φαίνεται ικανή να λύση το πρόβλημα δεκτών που κάνουν card sharing και κάποια στιγμή η παροχή θα σταματήσει γιατί απλά οι πελάτες δυσανασχετούν με τις συχνές διακοπές.

Προς στιγμή φαίνεται οι εταιρίες να έχουν πάλι το πάνω χέρι.  Ο περιορισμός του card sharing έχει κάποιο αποτέλεσμα και μόνο μικρές ομάδες πχ. 10 – 15 δεκτών μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις πάνω από 1000 που ήταν μέχρι τώρα (ανά κάρτα). (Το νούμερο είναι υποθετικό και στην πραγματικότητα γινότανε πολύ μεγαλύτερο με κάποια τρικ)

Providers – Hackers σημειώσατε 2 – 1

Όμως οι πειρατές δεν το βάζουν κάτω και ετοιμάζουν αντεπίθεση, φήμες για σπασμένες κάρτες irdeto και conax κυκλοφορούν εδώ και λίγο καιρό και όπου υπάρχει καπνός ....

Παρόλα αυτά οι πειρατικές κάρτες μπορεί να έχουν περιορισμένη ζωή και έτσι οι πειρατές συνεχίζουν να βρίσκουν λύσεις στο θέμα card sharing.  Είναι θέμα ημερών να κυκλοφορήσει ένα «διαβολικό» CI module με ενσωματωμένο time shift το οποίο θα δίνει τον απαιτούμενο χρόνο να γίνει το card sharing. Με απλά λόγια το module θα καθυστερεί το δορυφορικό σήμα (transport stream) αρκετό χρόνο ώστε να προλαβαίνει το card sharing να δουλέψει ξανά χωρίς προβλήματα.  Μειονέκτημα αυτής της λύσης είναι το υψηλό σχετικά κόστος του module και το αργό zapping. Αλλά μπρος στα κάλλη ...

Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερα νέα.

Locutus of Borg

Υ.Γ.
Εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι πρέπει να πληρώνετε συνδρομή όπου αυτό είναι δυνατόν.  Είναι μάλλον πιο φτηνό και σίγουρο από τις πατέντες που κυκλοφορούν από τους πειρατές.